Het valt me op dat steeds meer rijke mensen (minstens miljonair) zichzelf als slachtoffer in de maatschappij zien.

Eerder deze week had ik wat technische problemen in de hobby werkruimte. Mijn zitmaaier lift deed het bijna niet meer. De hydraulische pomp kwam maar tot halverwege.

Bij iedereen die anderen coacht met betrekking tot 'succes' en 'ondernemen' zult u erop gewezen worden dat u doelen moet stellen.

Op CNBC is tegenwoordig af en toe in een clip een bankmanager aan het woord die een wijze les deelt. Hij verbaast zich over het feit dat veel mensen enkele dollars per dag uitgeven voor een kop koffie die ze zelf ook kunnen zetten voor enkele centen aan kosten.

Toen ik in 2001 opnieuw voor mezelf begon, zat ik vol ambitie. Ik was door een zakelijke mislukking mijn vermogen kwijtgeraakt en ik was vastbesloten dat geld weer terug te verdienen.

Wil je een evenement organiseren waarvoor mensen zich moeten opgeven en waarvoor je gegevens van personen nodig hebt, dan is de regel dat iedere extra vraag, iedere extra klik een extra drempel is.

Ik weet, niet iedereen gelooft dat. Dat is prima. Voor die mensen geldt dat je dit leven maar één keer leeft.
De vraag is, lééf je dan ook echt.

Wil je heel rijk worden en groot succes kennen, dan moet je groot denken en groot doen.

Ik heb nu enkele voorbeelden gezien van hoe Engelse en Amerikaanse goeroe 'opleiders' veel geld vragen voor een opleiding tot bijvoorbeeld vastgoed verkoper en je dan graag gebruiken voor de promotie van 'hun' bedrijf.

Mijn zakenpartner Jos was eind jaren negentig aan het tobben over zijn toekomst. Hij verkocht het prachtige product Intra en hoewel de omzet aardig was, ontkwam hij nog altijd niet aan het feit dat er een baantje naast nodig was om voldoende geld te verdienen.